
روی پاشنهی پا می ایستم
تا تعادل جهان را به هم بزنم
از این همه تعادل خستهام
اما بی فایده است
تا تو نباشی باید به این جهان متعادل عادت کنم
و زندگی تحملپذیرتر شود
در را باز گذاشتهام
جهان انتظارت را میکشد
تا بیایی و روی پاشنهی پاهایمان
رو به هم بایستیم
و جهان به بوسهای نامتعادل شود
