
پینوشت پست قبل:
گفتم که: همیشه کم منت و بیپروا، به قول معروف هرچه دارم توی دایره میریزم تا چیزی نماند که از خودم دلگیرم کند. اما از طرفی هم خیلی زود بو میکشم و خیلی چیزها را میفهمم. ولی سعی میکنم مدارا کنم، سخت دلگیر میشوم و تا مدت زمان زیادی به رویم نمیآورم. البته شاید گاهی کُدهایی هم بدهم تا طرف بفهمد و رفتار یا تفکرش را اصلاح کند. ولی همیشه امیدوارم کاسهی صبرم لبریز نشود. قبلترها گفته بودم:
بُتی که بشکنه دیگه شکسته...
