تبليغاتX
که زن نبودی... امّا - با شمس در خیابان

تنهایی‌ها عمیق‌اند
عمیق
مثل صورت مردگان.

حلزون‌ها چقدر تنهایند
به جز آشیانه‌ی خود همراهی ندارند.

تنهایی‌ها عمیق‌اند، آشیانه‌ی کوچکم!
و تو در خاموشی‌هایم می‌درخشی
در آتش و روشنی می‌درخشی
و من آن‌قدر دوستت دارم
که فراموش می‌کنم
زندگی
با بلعیدن زندگان است که تنها ادامه دارد.

(شمس لنگرودی)

+ نوشته شده در  شنبه دوم خرداد 1388ساعت 4 قبل از ظهر  توسط میثم یوسفی