من یک اصلاح‌طلبم ولی حقیقتا چند روزی درگیر رای دادن و ندادن بودم. اصلاح‌طلبان در این شرایط رد صلاحیت اگر همه‌ی کرسی‌هایی که برای آن کاندیدا دارند را به دست بیاورند، فقط یک سوم مجلس را می‌گیرند. با این اوصاف در یک محاسبه‌ی عقلانی بودن یا نبودنشان فرق آن‌چنانی نمی‌کند. ولی از تجربه‌ی احمدی‌نژاد می‌ترسم. گذشته از این بحث اصلی که یکی از دوستان نزدیک خانوادگی‌مان (که از اعضای اصلی مشارکت است) قبل از انتخابات و رد صلاحیت‌ها نسبت به آن تاکید داشت و خاتمی هم تلویحا نسبت به آن هشدار داده است احتمال حذف همه‌ی افرادی‌ست که با دولت و مجلس فعلی یکی نیستند. یعنی در صورتی که اصلاح‌طلبان در انتخابات شرکت نمی‌کردند به احتمال زیاد با انگ ضدنظام بودن و آماده‌کردن شرایط برای مخالفان، حذف می‌شدند و در این شرایط یا باید تیغ را از رو می‌بستند و کشور در شرایطی فوق بحرانی فرو می‌رفت (فشارهای خارجی که دولت کریمه‌ی احمدی‌نژاد برای کشور به سوغات آورده را هم در نظر بگیرید) و یا باید تقیّه می‌کردند که سکوتشان تاییدی برای حذفشان بود. این خیلی بدیهی‌ست که من بدترین و کثیف‌ترین ایرانی را به هزارتا تمدن و آزادی جرج بوشی ترجیح می‌دهم، مطمئنم که نه جرج بوش با بمب‌افکن‌هایش برای ما دموکراسی می‌آورد، نه شاهزاده‌ی محترم پهلوی می‌آید در میدان ژاله برای ما رژه‌ی آزادی برود، نه رجوی‌ها را با آن کثافت‌کاری‌هایشان و تفکرات پوسیده‌شان به پوسیدگی الف‌نونی‌ها ترجیح می‌دهم و نه توهمات اپوزیسیون‌ها را برای اداره‌ی فلان و بهمان کشور می‌فهمم. هنوز فکر می‌کنم باید خودمان کشور را بسازیم، همین‌قدر که می‌بینید به صورت شعاری به قضیه نگاه می‌کنم. هنوز هم فکر می‌کنم چوب تحریمی‌ها را در انتخابات ریاست‌جمهوری می‌خوریم، این دولت ثمره‌ی لج‌بازی آن‌هاست، شک نکنید. البته اصلاح‌طلبان بی‌برنامه و همیشه مدعی هم در این بین به حد کافی مقصرند. اگر می‌توانستند به اعتلاف واحدی برسند و به‌جای این که در دور دوم به غلط کردم بیفتند و یک پارچه رفسنجانی دوست شوند، از همان ابتدا از بین رفسنجانی، کروبی، معین و مهرعلیزاده یکی را به عرصه می‌فرستادند قطعا یکی از همین‌ها رییس‌جمهور فعلی ایران بود. به هرحال با همه‌ی این تفاسیر و با در نظر گرفتن خیلی چیزهای دیگر که الان فرصت گفتنش نیست، در انتخاب بین بد و بدتر بد را انتخاب می‌کنم. من قطعا در انتخابات شرکت خواهم کرد و به ائتلاف اصلاح‌طلبان رای می‌دهم.

تازه عروسی کرده بود، همه می‌گفتند انسان مسئولیت پذیری‌ست. می‌گفت: من رای نمی‌دهم و نظری هم در مورد کشور ندارم. تو هم رای نده تا مسئولیتی نداشته باشی. گفتم باشد و در دلم خندیدم!

موخره: ۱- خدایا ما را از شر کروبی در امان نگه دار که هرچه میخوریم از خودی‌هاست!

          ۲- این شعر مجید ضرغامی مال همین روزهاست. «دست به آتش نزنيد، زود بر می گردم.»