تبليغاتX
که زن نبودی... امّا - سردمه ...
نی نی می گه سردمه سردشه نی نی می گه دَرو ببند
نی نی میگه بذا همین جا بیاُفتم و بخوابم
نی نی می گه خدا سفیده ،  نمی دونه
که سیاهی رنگ هرچیه که تو آسمونه
نی نی می گه پینک گوش نده پینک رو سرت آوار می شه
نی نی می دونه من سیاه و سردم همیشه

نی نی برو گم شو من می خوام آوازمو بخونم
نی نی می خوام سرما رو تا استخونام برسونم
نی نی می دونی دلم به پروازه که بسته
نی نی ولی بال پروازم شکسته

نی نی می گه سردمه سردشه...
                          نی نی می گه سردمه سردشه ...
                                                              نی نی می گه سردمه سردشه....

(تایماز افسری)


حقیقت همین است که اگر دست من باشد دلم فقط یک نفر را می خواهد. دوست داشتم حتی آن "مانا" فقط یک نفر باشد... که نیست... گاهی آرزوهای کوچک مان همین قدر دورند و مسخره!


از همان اولش درست یک سال و یک ماه عقب بوده ام
تازه فهمیده ام که تقصیر من نیست
تقصیر همان خدایی ست که یک سال و یک ماه...
یا پدرم که یک سال و ...
یا مادرم....
من دیر به دنیا آمده ام
همیشه دیر کرده ام
همی شه
تاره می فهمم هیچ وقت خودم نبوده ام
مثل حالا که خودم نیستم
مثل دنیایی که هیچ وقت "خودش" نیست... " خودمان" نیستیم...
همیشه دیر کرده ایم... همیشه...

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم اردیبهشت 1386ساعت 6 بعد از ظهر  توسط میثم یوسفی  |