
روزنامه ی جمهوری اسلامی در مطلبی با عنوان " اينها همشهري ما نيستند! " این بار به بابک بیات بی حرمتی کرده. نوشته اند بیات درباری بود اما "ولایت عشق" انگار یادشان رفته!! چندی قبل هم ترکش این روزنامه به کوروش یغمایی خورده بود! نمی دانم این بازی های مضحک تا کجا ادامه خواهد داشت اما به قول فریدون شهبازیان "متاسفم که حیطه ی فعالیتی ام در این مملکت موسیقی ست" چون تنها هنری که انگار همیشه با آن مشکل داشته و دارند همین موسیقی ست! مطرب ها و آوازه خوان هایی که "توی چارت" می خوانند یا "چیزی بارشان نیست" تحویل گرفته می شوند ولی هنرمندها باید بپوسند و بمیرند و دست از جنازه شان هم بر ندارند!
گفت و گو های من با فریدون شهبازیان و داریوش تقی پور را می توانید در شماره ی جدید پیله های شیشه ای بخوانید. این مصاحبه ها قبلا برای هفته نامه ی سینما انجام و چاپ شده بودند.
امسال سال کار است! با اتفاقات خوبی شروع شده و مطمئنم ادامه خواهد داشت! گفته بودم که می خواهم تنبلی ها را کنار بگذارم و محکم تر به ترانه بچسبم!
یک روز توی راه خواهم مُرد
توی قطاری که به تو می رسد
یا اتوبوسی که از من دور می شود
در حالتی که روی صندلی ام لم داده ام و کتابی می خوانم
بدون آن که حتی دماغم خونی یا قطار از ریل خارج شود
در فکر تیری که باید در میدان نبرد می خوردم
یا خنجری که می توانست دست های تو را خونی کند
توی راهی که از من و تو می گذرد
خواهم مُرد!
استاد چه تحلیلی از من کرده!!!