تبليغاتX
که زن نبودی... امّا - رقص لزگی توی فواره های خون / بی تو

۱ - سال نو مبارک و همه ی آرزوهای خوب برای شما ! بی مقدمه !

۲ -   سرکش و سر سبز و پیچنده
                                     گیاهی
دیوار کهنه ی باغ را فروپوشیده است.
از این سو
         دیوار
               دیگر جز جرزی از بهار نیست
که جراحات آجرها را
             مرهمِ سبزِ برگ
                           شفا بخشیده است.
و از آنسوی دیگر
               گیاهِ پیچنده
چون خیزابی لب پر زنان، سایبانی بر پی گاه ِ دیوار افکنده است.
رطوبتِ ویران کننده
                   از تبِ پُر حرارتِ رویشِ گیاه
                                             جرزها را رها می کند
و دیوار
       در حرارتی کیفناک
       بر بنیادِ خویش استوارتر می گردد
و عابری رنجور
                 در سایه ی فرشِ آنسوی باغ
از خستگی ِ راه ِ بی منظر و بی گیاه
می آساید...

(احمد شاملو)


۳ - نمی دونم امسال عید و چیکاره ام! دلم هیچ چیزو هیچ جایی رو نمی خواد!ولی احساس می کنم امسال سال خوبی باشه ، بعد از مدتها عیدو با آرامش شروع کردیم و این خیلیه. غم کهنه ی بم از رو شونه هامون سبک تر شده (نگین نه ! ما ملت فراموشکاری هستیم !) جنگ عراق و خون و حونریزیش نیست که سرمون گرم بشه یا انتخابات پارسال و تب داغش و آماده شدن برای وداع با خاتمی !!! نه ! امسال آرام شروع شد و این خیلیه ! من به این همه آرامش خوشبینم . شما هم همین کارو بکنین.

۴ - اگه دیر به دیر به روز می شم چون هم وقتم کمه هم حرف خاصی ندارم که بزنم ! مشکلی که نیست؟


۵ - ترانه < روز نو >  تقدیم به شما .

سالِ نو بوی ِ نفت می دهد ، دستِ من بوی ِ بمبِ اَتُم
سهم ِ ما چارشنبه جنون ، انفجار ِ کمی حس ِ گُم

باز هم پشت ِ پِلک ِ تفنگ ، کودکی منفجر می شود
از غم ِ اینهمه خون و خون ، واژه هایم کِدر می شود

پشت ِ سجاده ی بغض ِ من ، یک قنوت ِ دوباره کم است
آدمِ نیمه زن / نیمه مرد ، در سَرَت آرواره کم است

تا سیاه ِ مرا له کنی ، زیر دندانی از سال ِ نو
تا بمیرم ، برویم ، هنوز ، از تن ِ خاکی ِ شال ِ تو

از لب ِ واژه خون می چکد ، روی ِ افکار ِ فواره ها
سال ِ نو، گرم تر می شود ، هُرمِ آغوش ِ بدکاره ها

اینهمه درد و رویای من :  روز ِ نو ، مرگ ِ بمب و تفنگ
هفت سین ِ نگاه ِ تو وُ ، رقص ِ لِزگی تو آواز ِ چنگ

گرچه در چارراهِ فصول ، تا ابد رد ِ خون ممتد است
نوبت ِ آنکه تقویم را ، با بنفشه ورق می زد است

(میثم یوسفی)

 


بدون پانوشت : خداحافظ !

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1385ساعت 11 قبل از ظهر  توسط میثم یوسفی  |