تیتراژ«یک اتفاق شیرین» که برنامه‌ی ویژه‌ی نوروز شبکه پنج هست با ترانه‌ی من، ملودی فریدون خشنود، تنظیم پویا نیک‌پور و صدای محمد حشمتی هر شب تا زمان سال تحویل پخش می‌شود. زمان دقیق برنامه از ده تا دوازده شب است و ترانه را در ابتدا و انتهای برنامه می‌شنوید.

دعوتم کن بـه فصـل لبخنـدت
دعوتم کن به جشن و مهمونی
تا بهاری کـه پشـت در مونـده
بـا یـه لحـنِ قشنـــگِ بارونــی

گل شمعدونـي چـه خوش خبره
درو وا کـن بهـــار پشــــت دره
شاديِ اين بهار رنگیـن باش
مثـل یـک اتفـاق شیریـن بــاش

عطـر سیبــی کـه تـوی دستاتــه
همــه‌ی روزهامــو پــر کـــرده
سبز می‌شـه جهـان اگـه امسـال
اون مسافـــر به خونـه برگــرده

گل شمعدوني چه خوش خبره
درو وا کـن بهــار پشــت دره
خنده‌ی روزهای غمگین بـاش
مثل یک اتفاق شیریــن باش

ميثم يوسفي/ اسفند 90

گوش کنید

یک زمانی هم توی زندگی آدمی هست که دلتنگی بی‌معناست. یعنی شاید دلتنگ بشوی، اما نمی‌توانی بیانش کنی. اصلا گفتن یک‌چیزهایی از یک زمانی به بعد، به گند کشیدن آن چیز-آن حس- است. بعضی وقت‌ها، بعضی قصه‌ها پیش می آید که نه می‌توانی بگویی کاش از اول نوشته شود، نه می‌توانی به آن تن بدهی و قبولش کنی. بعضی وقت‌ها، آرزوی خوشبختی و سلامتی و این مزخرفات، وقتی نوشته می‌شوند یا به زبان می‌آیند، می‌توانند مضحک‌ترین لحظه‌ی زندگی تو و دیگری را رقم بزنند. بعضی وقت‌ها بهترین بودن، نبودن است. شاید این را دیر بفهمی. اما همین که فهمیدی به آن عمل کن و بیشتر از این به گندکاری مشغول نباش. بگذار آن چند جمله‌ی خوبِ بین سلام و خداحافظی، آن لبخندهای کشیده شده روی لب‌ها، وقت دیداری در ازدحام آدم‌ها و آن دوست داشتنِ دورِ بی‌توضیح از بین نرود. از کادر خارج شو، بگذار یک پرده‌ی ندریده بماند. یک احترام کوچکِ کوچک برای دیداری دور در عصرِ بارانیِ پاییزِ پیر... 

1- فردا دو کتابی که دو سال است منتظر مجوز ارشادند را دوباره می‌فرستم برای مجوز! امیدوارم هنوز... 

2- «رویای دیوونه» با موسیقی شهرام شعرباف (خواننده و سرپرست گروه اوهام)، صدای پویا پریساری و ترانه‌ی من منتشر شد. از لینک های زیر می‌توانید این کار را دانلود کنید.

(رویای دیوونه)

دارم دیوونگی‌هامو، به رویای تو می‌بخشم
تمام حسمو کم‌کم، به دنیای تو می‌بخشم

داری هی دورتر می‌شی، یه خواب بی‌سحر می‌شی
بذار دلتنگ تو باشم، ولی از هم نمی‌پاشم

اگرچه سهم من از تو، فقط عکس رو دیواره
هوایی رو تنفس می‌کنم که عطرتو داره

تو قاب خسته‌ی چشمام، رو دیوارای این خونه
کنار زخم‌هایی که، از عشقت باقی می‌مونه

یه کاری کردی که تنها، تو و لبخند تو جا شه
به زخمم دلخوشم وقتی، فقط لبخند تو باشه

اگرچه سهم من از تو، فقط عکس رو دیواره
هوایی رو تنفس می‌کنم که عطرتو داره